Przejdź do głównej zawartości

Śmierć

Śmierć nie kasuje postaci. Kosztuje jednak dość, żeby jej unikać.

  1. Padasz. Wszyscy w pokoju to widzą.
  2. Twoje rzeczy zostają tam, gdzie zginąłeś.
  3. Budzisz się w bezpiecznym miejscu — z małą ilością zdrowia i pustymi rękami.

W schronieniu najbliższej okolicy, nie na początku świata. Kto zginął w Osadzie Górniczej, wstaje w tamtejszej karczmie; kto zginął w Letharis, budzi się w mieście.

To znaczy, że powrót po swoje rzeczy zwykle jest wykonalny — ale nie zawsze bezpieczny, bo to, co cię zabiło, nadal tam stoi.

Wróć na miejsce śmierci i podnieś swoje z podłogi (weź wszystko).

Nie wszystko wypada — paczki kurierskie i przedmioty przypisane do zadań zostają przy tobie.

  • Sprawdzaj stan w trakcie walki, nie po niej.
  • Uciekaj wcześniej, niż uważasz za konieczne. ucieknij przy połowie zdrowia to plan; przy dziesięciu procentach to już loteria.
  • Nie chodź samotnie tam, gdzie zwierzyna chodzi stadami. Dwóch przeciwników to nie dwa razy trudniej.
  • Zostaw zapasowy sprzęt w bezpiecznym miejscu. Jeżeli zginiesz daleko, będziesz miał czym wrócić po swoje.

W lochach śmierć nie rozrzuca rzeczy po podłodze. Drużyna ma wspólną pulę żyć — poległy wraca do walki przy wejściu, dopóki pula się nie wyczerpie. Gdy się skończy, wyprawa kończy się dla wszystkich.

Jeśli zerwie ci połączenie, postać zostaje w świecie przez dziesięć minut. Walka trwa dalej, przeciwnicy nadal atakują. Zdążysz wrócić — wchodzisz dokładnie tam, gdzie byłeś.

Po dziesięciu minutach postać wychodzi z gry sama, bezpiecznie.

Świadome wyjście to zakończ — zablokowane w walce i przez chwilę po niej.