Szkutnictwo

Szkutnictwo to jedyne rzemiosło, którego nie da się zrobić w jedno popołudnie. Kadłub stoi na kozłach tygodniami, czeka na ciebie między sesjami gry i pamięta, ile już w nim siedzi drewna.

Żaglówki i kutra nie kupisz nigdzie. Miron sprzedaje trzy łodzie wiosłowe i na tym kończy się handel — wszystko, co chodzi pod żaglem, trzeba zbudować.

Gdzie się pracuje

Szkutnia jest jedna: podwórze Mirona w Porcie, przy Ulicy Nabrzeżnej. Kozły, kadź ze smołą, kosze pakuł i szopa z narzędziami. Tam też się uczysz fachu.

Jak to idzie

1. Kładziesz stępkę — wybierasz łódź i od tej chwili masz własny kadłub.
2. Znosisz materiał do składu przy pochylni.
3. Pracujesz, etap po etapie, aż kadłub jest gotowy.
4. Wodujesz — łódź staje przy pomoście i jest twoja.

Komenda	Co robi
połóż stępkę	pokazuje, co potrafisz zbudować
połóż stępkę <łódź>	zaczyna budowę
przegląd	etap, postęp i czego brakuje
znieś <co>	materiał do składu przy pochylni
skład	co już leży pod kozłami
zwoduj	gotowy kadłub na wodę
porzuć budowę	rozbiórka kadłuba — skład zostaje
nazwij łódź <imię>	imię na rufie (u szkutnika)

przegląd jest komendą, po którą sięgasz najczęściej. Mówi, na czym stoisz, ile materiału schodzi na jedną pracę, ile jeszcze trzeba przynieść — i co będzie potrzebne do końca budowy, żeby dało się zaplanować wyprawę po drewno, a nie tylko następny kwadrans.

skład odpowiada na inne pytanie: co już mam. Wypisuje całą zawartość składu pod twoimi kozłami, także to, co przyniosłeś na etapy do przodu.

Co wybierasz: łódź i drewno

Przy kładzeniu stępki podajesz dwie rzeczy — jaką łódź i z jakiego drewna. Cała łódź idzie z jednego gatunku.

Łódź	Szkutnictwo od	Ile pracy
łódka wiosłowa	0	pół godziny
smołowana łódka	1	godzina
łódka z kilem	3	dwie–trzy godziny
żaglówka	5	pięć–siedem godzin
kuter	12	dziesięć–piętnaście godzin

Typ łodzi prawie nic nie kosztuje. Żaglówkę położysz w pierwszej godzinie fachu — będzie sosnowa i słaba, ale twoja. Prawdziwą bramą jest drewno.

Drewno	Szkutnictwo od	Wytrzymałość	Tempo	Wartość
sosna, osika	0	×0,90	×0,94	×0,55
olcha	10	×0,97	×0,98	×0,70
brzoza	15	×0,97	×0,98	×0,70
modrzew	26	×1,05	×1,02	×0,85
buk	32	×1,05	×1,02	×0,85
dąb	45	×1,15	×1,06	×1,00
jesion	55	×1,15	×1,06	×1,00
grab	72	×1,28	×1,11	×1,20
cis	85	×1,28	×1,11	×1,20

Kuter z sosny ma jakieś trzysta dwadzieścia punktów wytrzymałości i chodzi wolniej; ten sam kuter z cisu — blisko czterysta sześćdziesiąt i szybciej.

To jest czas przy kozłach. Drewno na kuter trzeba jeszcze ściąć i przetrzeć, a tego jest więcej niż samej roboty przy kadłubie. Twardsze drewno kosztuje przy tym wielokrotnie więcej desek w przeliczeniu na monety.

Dwie największe łodzie wymagają planu — rysunku, który sprzedaje Miron. Plan zużywa się przy kładzeniu stępki, więc druga łódź to druga opłata.

Decyzja jest wiążąca

Ani stępki, ani drewna nie przerobisz potem na inne. Jedyne wyjście to rozbiórka i utrata wszystkiego, co poszło już w kadłub. Materiał, który leży w składzie i nie został jeszcze wbity, zostaje i wejdzie w następną łódź.

Łodzi możesz mieć kilka

Ile zbudujesz albo kupisz, tyle masz. Na kozłach mieści się natomiast jeden kadłub — dopóki go nie skończysz albo nie porzucisz, drugiej stępki nie położysz.

Gdy masz więcej niż jedną łódź, komendy szkutnika pytają, o którą chodzi. Możesz wskazać numerem z listy łodzie albo imieniem: sprzedaj łódź 2, napraw kadłub Mewa.

Etapy

Każdy etap ma własny czasownik. przegląd zawsze podpowiada, który jest teraz właściwy.

Etap	Komenda	Co się dzieje
stępka i dziobnica	ciosaj	kręgosłup kadłuba z grubych desek
wręgi	stawiaj wręgi	żebra gięte nad parą
poszycie	przybijaj	burtownica po burtownicy, na drewniane kołki
uszczelnianie	uszczelniaj	pakuły w szwy, potem smoła
pokład i ławki	pokładaj	pokładniki i deski
omasztowanie	stawiaj maszt	step, drzewce, wanty — tylko żaglowce
wyposażenie	takieluj	ster, dulki, kotwica, cumy
smołowanie	smołuj	ostatnia warstwa

Do każdego czasownika możesz dopisać liczbę: przybijaj 20 wykona dwadzieścia prac pod rząd. stój przerywa.

Najmniejsze łodzie pomijają część etapów — łódka wiosłowa nie ma pokładu ani masztu.

Porażki

Partaczysz często i to jest wliczone w koszt. Nieudana praca zabiera materiał i czas, ale nigdy nie cofa postępu — to, co już siedzi w kadłubie, zostaje.

Im wyżej jesteś ponad progiem drewna, z którego budujesz, tym rzadziej coś pęka. Różnica jest duża: na samym progu psujesz mniej więcej co drugą deskę, a kilkanaście poziomów wyżej co dwudziestą. Opłaca się nauczyć ponad próg gatunku, zanim położysz stępkę — nauka u Mirona zwraca się w niezmarnowanym drewnie. Świeżo odblokowane drewno jest zawsze najbardziej kapryśne.

Materiały

Łódź ciągnie surowiec z całej Rubieży.

Skąd	Co
tartak i warsztat	deski, maszt, wiosła, ster
Miron	wiosła, żagle i plany
kuźnia	gwoździe, okucia
powroźnik w Porcie	liny, pakuły
smolarze w Porcie	smoła w beczkach
odlewnia w Przemysłowej	kotwice

Desek idzie najwięcej i to one decydują o rachunku. Na pierwszą łódkę wystarczy sosna, którą ścina się od pierwszego dnia w lesie — drewno na nią zbierzesz w jeden wieczór.

Skład przy pochylni

Materiału na kadłub nie da się nieść — sam kuter to kilka ton desek. znieś odkłada go przy twoim kadłubie i stamtąd schodzi w robotę. Skład przyjmuje tylko to, czego używa twoja łódź. Porzucenie budowy go nie rusza — przepada to, co już wbite w kadłub, a reszta czeka na następną stępkę.

Jakość roboty

Gra liczy jakość każdej wykonanej pracy i uśrednia ją przez całą budowę. Wpływa na to, jak dobre deski przyniosłeś i jak dobry jesteś w fachu. Osobno liczy się GATUNEK — te dwie rzeczy mnożą się przez siebie.

Gotowy kadłub dostaje z tego wytrzymałość. Łódź niedbała i łódź mistrzowska różnią się tym, ile zniosą w sztormie — a to jest różnica, którą poczujesz dopiero daleko od brzegu.

Kto zaczynał jako czeladnik, a kończył jako mistrz, dostaje kadłub pośredni. Taki właśnie zbudował.

Kiedy łódź już pływa

Fach nie kończy się na wodowaniu — wodować wolno tylko jedną łódź, więc gdyby kończył, byłby umiejętnością na jeden raz.

Naprawa własną ręką

napraw kadłub przy kozłach łata twoją łódź deskami i pakułami zamiast monet. Szkutnik policzy srebro i zabierze łódź na kilka godzin; ty zapłacisz materiałem i czasem, ale przy większym kadłubie wyjdzie kilka razy taniej. Przy najmniejszej łódce różnicy praktycznie nie ma — i to jest uczciwe, bo droga do tartaku kosztuje więcej niż cała taka naprawa.

Deski muszą być z tego gatunku, z którego zrobiono poszycie twojej łodzi. Lepsze drewno łata lepiej.

Rozbiórka wraków

rozbieraj wrak na pokładzie znalezionego wraku wyłamuje deski i okucia. To druga rzecz, po którą warto tam wpłynąć — obok skarbu, i niezależnie od niego: przeszukiwanie i rozbiórka mają osobne liczniki.

Kuter rybacki odda sosnę, kadłub kupiecki dębinę i żelazo, ale trzyma mocniej i wymaga większej wprawy. Drewno z morza jest przemoczone i nadgryzione, więc wychodzi z niego gorszy materiał niż z tartaku — za to nie kosztuje nic poza drogą.

Trzy minuty

Wrak tonie trzy minuty po tym, jak ktoś na niego wejdzie. To jedyny zegar, jaki tam tyka, i on decyduje, czy zabierzesz jeszcze jedną skrzynię, czy jeszcze jedną deskę.

Sprzedaż

sprzedaj łódź u Mirona. Łódź musi stać przy pomoście, a bakisty muszą być puste — cudzych rzeczy razem z kadłubem nie weźmie. Przy kilku łodziach wskaż którą: sprzedaj łódź 2 albo sprzedaj Mewę.

Odkupi każdą, ale za kadłub bez stempla cechu płaci jak za drewno, nie jak za łódź. Nie odpowiada za szwy, których nie widział od środka.

Budowanie łodzi na sprzedaż nie ma więc sensu — buduje się je po to, żeby nimi pływać.

---

Zobacz też: Stolarstwo, Drwalstwo, Kowalstwo.

Imię

Szkutnik wypisze imię na rufie: nazwij łódź Mewa. Od tej chwili łódź nosi je na liście łodzie, przy pomoście i przy wchodzeniu na pokład.

Ma to znaczenie, gdy masz więcej niż jedną. Dwie żaglówki wyglądają w spisie tak samo i tylko imię je rozróżnia — po nim celujesz komendami, zamiast liczyć numery.